محرم صفر

اوقات شرعی ماه رمضون امسال

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 خرداد 1397ساعت 11:19  توسط محرم صفر  | 

اعمال شب و روز اول ماه رمضان/ زیارتی که ثوابش برابر حج است

*اعمال شب اول ماه مبارک رمضان

در آن چند عمل مستحب است:


1- استهلال؛ یعنى جستجوى هلال ماه و بعضى استهلال این ماه را واجب دانسته‌‏اند


2-، چون رؤیت هلال کرد، به هلال اشاره نکند، بلکه رو به قبله کرده و دست‌ها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب کرده و بگوید:


رَبِّی وَ رَبُّکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَى مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِی شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا خَیْرَهُ وَ عَوْنَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ


همچنین در روایت آمده است، زمانى که رسول خدا (ص) هلال ماه‏ رمضان را رؤیت مى‌‏کرد، روى شریفش را به جانب قبله مى‌‏گرداند و مى‏‌فرمود:


اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْعَافِیَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَ دِفَاعِ الْأَسْقَامِ (وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ) وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَ الصِّیَامِ وَ الْقِیَامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ حَتَّى یَنْقَضِیَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنَا وَ رَحِمْتَنَا


از حضرت صادق (ع) روایت شده که فرمودند:، چون رؤیت هلال کردی، بگو:


اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنَا صِیَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى صِیَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ عَافِیَةٍ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ.



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 ارديبهشت 1397ساعت 11:40  توسط محرم صفر  | 

داستان ها و حکایت های نماز – بخش سوم


امام زمان (عج) بر روی آب نماز می خواند
​رشیق مادرانی گفت: خلیفه عباسی (معتضد) به من و دو نفر دیگر دستور داد که بطور کاملا محرمانه به سامرا رفته و وارد خانه امام عسگری (عليه السلام) که از دنیا رفته بشوید و هر کس را که در آن خانه یافتید به قتل برسانید و سر او را به نزد من بیاورید.

ما به سامراء رفته و بدون هیچ مشکلی وارد خانه شدیم و همه جا را بررسی کردیم تا اینکه به پرده ای رسیدیم آن را کنار زدیم سردابی پدیدار شد وارد آن شدیم و دیدیم که گویا دریائی از آب است و در انتهای آن حصیری بر روی آب افکنده شده و شخص بسیار زیبائی بر آن نشسته است و به عبادت و نماز مشغول است و اصلا توجهی به ما ندارد.

یکی از همراهان ما خواست تا داخل شود و او را دستگیر کند اما درون آب افتاد و چیزی نمانده بود که غرق شود من دستم را دراز کرده و او را بیرون کشیدم و تا یک ساعت بیهوش بود آنگاه رفیق دیگر ما اقدام به رفتن به سوی او کرد ولی در آب افتاد و او را هم بیرون کشیدیم من مات و متحیر شده بودم و به او خطاب کرده و گفتم از خدا و از شما عذر می خواهم که مزاحم شدم ولی او اعتنائی نکرد و ما باز گشتیم و جریان را برای معتضد گفتیم او به ما گفت این ماجرا باید پنهان بماند و جائی آنرا نقل نکنید وگرنه سر شما را از بدن جدا می کنم.


نماز اولین کار بعد از ظهور
​در کتاب شریف بحار الانوار است که در آن روز موعود (روز ظهور حجت) آن حضرت به اذن پروردگار به مسجد الحرام می رود و پشت مقام ابراهیم و رو به کعبه می ایستد و دو رکعت نماز می گزارد و سپس اعلام ظهور می فرمایند.

می بینیم که اولین و مهمترین کار حضرت خواندن نماز و دست تضرع به بارگاه حضرت معبود گشودن است و یکی از اهداف مهم حضرت مهدی (عج) اقامه نماز در سراسر گیتی است.


حضرت عیسی (عليه السلام) پشت سر قائم (عج) نماز می خواند
​بعد از آنکه حضرت عیسی (عليه السلام) به یاران حضرت می پیوندد حضرت مهدی (عج) به آن حضرت می گوید جلو بایست و با مردم نماز بخوان ولی حضرت عیسی (عليه السلام) می گوید: نماز برای تو اقامه شده لذا پشت سر حضرت ولی عصر (عج) می ایستد و نماز می خواند و با او بیعت می کند.

مهدی (عج) است آنکه وقت نماز جماعتش

عیسی (عليه السلام) به صد نیاز به او اقتدا کند


نماز انسان را از گناه باز می دارد
​ روایت شده که جوانی از انصار با حضرت رسول اکرم (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) نماز می خواند ولی در عین حال مرتکب گناه نیز می شد (کارهای بد و نابجا انجام می داد) موضوع به اطلاع حضرت رسید ایشان فرمودند: نمازش روزی او را از گناه باز خواهد داشت. چیزی نگذشت که جوان از کارهای بد توبه نمود و نماز خوان واقعی گردید.




+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 ارديبهشت 1397ساعت 11:39  توسط محرم صفر  | 

دعای سحر همراه با ترجمه


دعای سحر دعایی است که به مسلمانان توصیه شده است که در سحرهای ماه رمضان آن را بخوانند.



بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ


به نام خداوند بخشنده مهربان



اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ بَهاَّئِک بِاَبْهاهُ وَکُلُّ بَهاَّئِکَ بَهِىُّ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِبَهاَّئِکَ کُلِّهِ


خدایا از تو خواهم به درخشنده ترین مراتب درخشندگیت با اینکه تمام مراتب آن درخشنده است خدایا درخواست می کنم به همه مراتب درخشند گیت




اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ جَمالِکَ بِاَجْمَلِهِ وَکُلُّ جَمالِکَ جَمیلٌ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِجَمالِکَ کُلِّهِ


خدایا از تو خواهم به زیباترین مراتب جمالت با اینکه تمام مراتب جمالت زیبا است خدایا از تو خواهم به همه مراتب جمالت




اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ جَلالِکَ بِاَجَلِّهِ وَکُلُّ جَلالِکَ جَلیلٌ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِجَلالِکَ کُلِّهِ


خدایا از تو خواهم به باشکوهترین مراتب جلالت با اینکه تمام مراتب جلال تو باشکوه است خدایا از تو خواهم به همه مراتب جلالت



اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ عَظَمَتِکَ بِاَعْظَمِها وَکُلُّ عَظَمَتِکَ عَظَیمَهٌ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِعَظَمَتِکَ کُلِّها


خدایا از تو خواهم به بزرگترین مرتبه عظمتت با اینکه تمام مراتب عظمتت بزرگ است خدایا از تو خواهم به همه مراتب عظمتت




اَللّهُمَّ اِنّى اَسَئَلُکَ مِنْ نُورِکَ بِاَنْوَرِهِ وَکُلُّ نُورِکَ نَیِّرٌاَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِنُورِکَ کُلِّهِ


خدایا از تو خواهم به نورانى ترین مراتب روشنیت با اینکه تمام مراتب روشنیت نورانى است خدایا از تو خواهم به همه مراتب نورت



اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ رَحْمَتِکَ بِاَوْسَعِها وَکُلُّ رَحْمَتِکَ واسِعَهٌ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِرَحْمَتِکَ کُلِّها


خدایا از تو خواهم به وسیعترین مراتب رحمتت با اینکه تمام مراتب رحمتت وسیع است خدایا از تو خواهم به همه مراتب رحمتت




اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ مِنْ کَلِماتِکَ بِاَتَمِّها وَکُلُّ کَلِماتِکَ تاَّمَّهٌ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِکَلِماتِکَ کُلِّهَا


خدایا از تو خواهم به تمامترین کلمات (و سخنانت ) با اینکه همه سخنانت تمام است خدایا از تو خواهم به همه سخنانت




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 20 ارديبهشت 1397ساعت 10:39  توسط محرم صفر  | 

داستان هاو حکایت های نماز – بخش دوم


داخل شدن در نماز
​ حضرت مجتبی (عليه السلام) وقتی از وضو فارغ می شد رنگ صورتش تغییر می کرد وقتی سببش را می پرسیدند؟ می فرمود: هرکس که می خواهد بر خدای بزرگ وارد شود باید رنگ صورتش عوض شود.


عبادت امام مجتبی (عليه السلام)
​ حضرت امام حسن مجتبی (عليه السلام) چون به نماز می ایستاد مفصلهای بدنش به حرکت در می آمد و چون بهشت و جهنم را یاد می کرد مانند انسان مار زده مضطرب می گشت، در هیچ حالی او را ندیدند که مگر آنکه خدا را ذکر می کرد. از عبادات او که از فضائل مختص این امام است می توان این را گفت که آن حضرت بیست و پنج بار پیاده به زیارت کعبه رفت با آنکه مرکبهای خوب با ایشان برده می شد ولی مسافت چهارصد و پنجاه کیلومتر راه را زیر اشعه سوزان آفتاب و روی سنگریزه های داغ پیاده می پیمود تا رضایت خدا را بیشتر فراهم آورد.


نماز خوف اباعبدالله (عليه السلام)
​ امام سجاد (عليه السلام) می فرماید پدرم اهل عبادت بود و شبی هزار رکعت نماز می خواند، حالا ببینیم آیا شب عاشورا هم حضرت توانستند این نماز را بخوانند یا اینکه روز عاشورا ناچار شدند در زیر آن همه تیر و نیزه و شمشیر نماز خوف بخوانند، نماز خوف کیفیاتی دارد اگر هیچیک از اقسام آنها ممکن نشد باید به جای هر رکعت یک تسبیح اربعه بگویند یعنی در هر رکعت یک بار بگویند سبحان الله و الحمدالله و لااله الاالله و الله اکبر در این نماز مختصری که حضرت می خواندند چقدر نیزه و تیر که به سوی وجود مبارک ایشان پرتاب نشد (تا جایی که یک تیر هم به بدن ایشان اصابت کرد) پس باید بدانیم که اصل و پایه جهاد حضرت اباعبدالله (عليه السلام) نماز و عبادت بود.


توجه قلبی در نماز
​حضرت امام سجاد (عليه السلام) هنگامی که مشغول وضو گرفتن می شد رنگ چهره اش زرد می شد از اطرافیان به حضرت می گفتند چرا در هنگام وضو این حالت به شما دست می دهد می فرمود: آیا می دانید در برابر چه کسی می خواهم بایستم؟

و گفته شده که روزی در حال نماز رداء از شانه آن حضرت افتاد حضرت تا فراغت از نماز آن را به شانه نیافکند و ملتف نشد. وقتی از نماز فارغ شد یکی از اصحاب عرض کرد یابن رسول الله در حال نماز عبا از دوش شما افتاد ولی توجه نکردید فرمود: وای بر تو آیا می دانی در برابر چه کسی ایستاده بودم؟ چنین فکری مرا از توجه به عبا منصرف ساخته بود آیا نمی دانی که نماز بنده فقط آن مقداری قبول می شود که نسبت به خدا حضور قلب داشته باشد راوی می گوید گفتم فدایت شوم بنابراین با این نمازهایمان به هلاکت می رسیم؟ حضرت فرمود خداوند این نمازهای ناقص را با نوافل و نمازهای مستحبی کامل می سازد.


امام سجاد (عليه السلام) مشرف به مرگ می شد
​ در خضوع و رهبت زین العابدین علی بن الحسین (عليها السلام) نوشته اند: وقتی که به نماز می ایستاد و در قرائت «فاتحه الکتاب» به «مالک یوم الدین» می رسید آن قدر تکرار می کرد، تا مشرف به مرگ می شد.


سجده امام سجاد (عليه السلام)
​ از حضرت امام صادق (عليه السلام) نقل است که امام سجاد (عليه السلام) هرگاه برای نماز به پا می خاست رنگ چهره اش تغییر می کرد و هرگاه سر به سجده می نهاد تا عرق از سر و رویش جاری نمی شد سر از سجده بر نمی داشت.


امام باقر (عليه السلام) و امام صادق (عليه السلام) هنگام
نماز
​در احوال این دو امام گفته شده که به هنگام نماز رنگ چهره مبارکشان زرد و سرخ می شد در حال نماز چنان که گویا با کسی مناجات می کنند که او را می بینند.

جابر جعفی می گوید:

روزی امام باقر(عليه السلام) نماز می خواند چیزی بر سر امام نشست ولی حضرت به جهت تعظیم و توجه به نماز هیچ حرکتی انجام نداد تا آنکه فرزند امام برخاست و آن را از سر حضرت برداشت.




+ نوشته شده در  پنجشنبه 20 ارديبهشت 1397ساعت 10:38  توسط محرم صفر  | 

بهترین راه نزدیک شدن به خدا ! (شرح دعای روز 28 ماه رمضان)

دعا


روزهای پایانی ماه مبارک رمضان دو احساس مختلف برای افراد به وجود می آورد، برای عده ای از اینكه در این مهمانی بزرگ آسمانی حاضر شدند و به هیچ قیمتی حتی گرمای طاقت فرسای تابستان حاضر به ترك این ضیافت نشدند، احساس خوشحالی و نشاط دارد، چرا كه دعوت نامه خداوند را لبیك گفتند و با این اجابت، خود نیز آسمانی شدند و برای عده ای دیگر كوهی از حسرت و اندوه و غم به دنبال خواهد داشت كه چرا در مقابل دعوت به آسمانی ترین مهمانی زمین، خود را به خاك گره زدند و نه تنها صعودی نكردند، بلكه صدها كیلومتر به قعر زمین سقوط كردند.


در واقع نیز برای این عده حسرت و اندوه دارد، چرا كه خداوند متعال با برگزاری این جشن آسمانی قصد داشت كه همه مردم را آسمانی كند:


«وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواه: و اگر مى‏خواستیم، قدر او را به وسیله آن [آیات‏] بالا مى‏بردیم، امّا او به زمین [=دنیا] گرایید و از هواى نَفْس خود پیروى كرد»[الأعراف:176]


اما برخی با تبعیت از شیطان درون و هوای نفس به زمین چسبیدند و خود را گرفتار دام های آتشین شیطان كردند و پر و بال خود را برای پرواز سوزاندند.


اما نكته قابل توجه این است كه درهای رحمت و غفران الهی هیچ گاه بسته نمی شود و هنوز هم برای افرادی كه نتوانسته‌اند به هر دلیلی از این ضیافت الهی بهره مند شوند، فرصت باقی است تا در این روزهای پایانی نیز خود را به جمع آسمانیان برسانند و به همین جهت در روز بیست و هشتم ماه مبارك رمضان از خداوند متعال مسئلت می داریم كه :

نماز شب، موجب رضایت پروردگار، دوستى فرشتگان، سنت پیامبران، نور معرفت، ریشه ایمان، آسایش بدن‏ها، مایه ناراحتى شیطان، سلاحى بر ضدّ دشمنان، مایه اجابت دعا، قبولى اعمال و بركت در روزى است

گنجی آسمانی به نام نماز شب «اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ»


نوافل به نمازهای مستحبی گفته می شود كه در كنار نمازهای واجب برای قرب و نزدیكی به خداوند و همچنین جبران نواقص نمازهای واجب توصیه شده است، كه هر نماز واجب برای خود نمازی مستحب دارد كه در میان نوافل ، نافله شب از اهمیت و عظمت خاصی برخوردار است، تا جایی كه خدای متعال، پیامبرش را برای رسیدن به مقام محمود و پسندیده به خواندن آن توصیه می كند و می فرماید:


«وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى‏ أَنْ یَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً : و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [به منزله‏] نافله‏اى باشد، امید كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند.»[الإسراء:79]





+ نوشته شده در  پنجشنبه 13 ارديبهشت 1397ساعت 10:12  توسط محرم صفر  | 

داستان ها و حکایت های نماز – بخش اول

پیامبر اکرم (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) و نماز

​ در حال نماز صدای دیگ جوشان از سینه آن حضرت شنیده می شد و یکی از همسران آن حضرت می گوید که پیامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) با ما سخن می گفت و ما با او سخن می گفتیم ولی آنگاه که برای نماز حاضر می شد چنان بود که گوئی اصلا ما او را نمی شناسیم و او هم ما را نمی شناسد.



نماز در هر منزل

​ رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) از هیچ منزلی کوچ نکرد مگر آنکه در آن دو رکعت نماز خواند و فرمود: تا این محل روز قیامت بر نماز خواندن من گواهی دهد.



نماز و به مشقت انداختن

​ پیغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) در حال نماز روی انگشتان پای خود می ایستاد خداوند متعال در قرآن فرمود: ای پیغمبر طیب و طاهر ما قرآن را نفرستادیم که تو خود را به مشقت افکنی و حضرت امام زین العابدین (عليه السلام) فرمود که جد بزرگوارم رسول خدا با اینکه خدا گناهان گذشته و آینده او را آمرزیده بود با این حال از اجتهاد و کوشش باز نایستاد و به عبادت مشغول بود تا اینکه ساق مبارکش ورم کرد.



نماز و شکرگزاری

​عطاء بن ریاح گوید: «روزی نزد عایشه رفتم پرسیدم: شگفت انگیزترین چیزی که در عمرت از پیامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) دیدی چه بود؟»


او گفت: کارهای پیامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) همه اش شگفت انگیز بود ولی از همه عجیب تر اینکه شبی از شبها که پیامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) در خانه من بود به استراحت پرداخت هنوز آرام نگرفته بود از جا برخاست و لباس پوشید و وضو گرفت و به نماز ایستاد و آنقدر در حال نماز و در جذبه خاص الهی اشک ریخت که جلو لباسش از اشک چشمش تر شد.


سپس سر به سجده نهاد و چندان گریست که زمین از اشک چشمش تر شد و همچنان تا طلوع صبح منقلب و گریان بود!


هنگامی که بلال او را به نماز خواند پیامبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) را گریان دید عرض کرد چرا چنین گریانید شما که مشمول لطف خدا هستید.


فرمود: آیا نباید بنده شکرگزار خدا باشم. چرا نگریم خداوند در شبی که گذشت آیات تکان دهنده ای بر من نازل کرده است و سپس شروع به خواندن آیات سوره آل عمران (191 - 192) نمود و در پایان فرمود: وای به حال کسی که آنها را بخواند و در آنها نیاندیشد.


در روایتی از حضرت علی (عليه السلام) نقل شده که پیامبر خدا (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) هرگاه برای نماز شب بر می خواست نخست مسواک می کرد و سپس نظری به آسمان می افکند و این آیات را زمزمه می نمود.




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 13 ارديبهشت 1397ساعت 10:10  توسط محرم صفر  | 

اربعین حسینی

​از میان خیمه گاه صدایی به گوش می رسد...


صدای کودکانی که به سوی عمو می آیند و تقاضای آب می کنند،العطش الطش.....


صدای بی قرار نوزادی تشنه در آغوش مادر...


صدای برخورد شمشیرهای تیز خائن کوفی بر زره های آغشته به خون....


صدای گوشخراش برخورد سم اسبها به پیکر بی جان و بی گناه و مظلوم کربلا...


صدای هق هق گریه زنان و کودکان معصوم خاندان مقدس پیامبر....


صدای شکسته شدن قلب فرشتگان....


صدای "هَل مِن ناصر یَنصُرنی ؟"....


آیا یاری دهنده ای هست که مرا یاری کند....


هرچه است،زیبایی است، تسلیم است و رضایت و اینک چهل روز از آن روز غمبار و خونین می گذرد...


و اینک صدای مشت آهنین اسلام و طنین زنده ماندن آن در قلب آیندگان.. به راستی این چه مرگی است که شکوهش تاریخ را به زانو درآورده؟ و مرگ نه .... که حیات است.



اربعین در لغت:

​اربعین در لغت به معنای چهلم است و در اصطلاح به بیستم صفر ۶۱ هجری قمری، چهلمین روز شهادت امام حسین علیه السلام گفته می شود. اربعین، مطابق نظر شیخ مفید و شاگردش شیخ طوسی ، زمان بازگشت اهل حرم از دمشق به مدینه است...


ابراهیم آیتی می‌نویسد: "جابر بن عبدالله انصاری، بیستم ماه صفر، درست چهل روز بعد از شهادت امام حسین علیه السلام وارد کربلا شد و سنت زیارت اربعین به دست او تأسیس گردید".


دشمنان امام حسین علیه السلام تلاش می کردند تا حادثه کربلا به کلی از ذهن ها برود و حتی کسانی را که برای زیارت امام حسین علیه السلام می آمدند را شکنجه می کردند و به شهادت می رساندند، در زمان متوکل از خلفای عباسی همه قبرهای کربلا را شخم زدند و مزرعه نمودند. دشمنان اسلام با به شهادت رساندن امام حسين عليه‏السلام، قصد نابود كردن دين اسلام را داشتند. مردم را از آمدن براى زيارت قبر امام حسين عليه‏السلام، منع كردند. شيعيان هم براى مقابله با اينها، از هر مناسبتى استفاده مى‏كردند كه يكى از اين مناسبت‏ها، حادثه روز اربعين است.


يكى از نشانه‏هاى مؤمن، زيارت امام حسين عليه‏السلام در روز اربعين است. از حضرت امام حسن عسكرى عليه‏السلام روايت شده است كه علامت‏هاى مؤمن پنج چيز است؛ پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شبانه ‏روز، زيارت اربعين، انگشتر به دست راست كردن، پيشانى بر خاك نهادن در سجده و بسم الله را بلند گفتن و يكى از وظايف شيعيان را اهتمام به زيارت




برای مطالعه ی ادامه ادامه مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 23 فروردين 1397ساعت 8:55  توسط محرم صفر  | 

اذان نزد اهل سنت

تشریع اذان

اهل سنت نیز برای تشریع اصل اذان از آیات و روایات و اجماع استفاده می­کنند.[2]که اختلاف آنها با تشیع در برخی روایاتی است که در سبب تشریع اذان گفته­اند که مردم مدینه برای آگاه شدن از وقت نماز مشکل داشتند و پیامبر(ص) با ایشان به مشورت پرداخت. پیشنهاد ناقوس و بوق و دف و روشن کردن آتش و نصب کردن پرچم به پیامبر(ص) داده شد که علامت نصاری و یهود و رومیان و مجوسیان بود ولی پیامبر(ص) انها را قبول نکرد و در حالی که پیامبر(ص) با مشورت به نتیجه­ای نرسیده بودند، عبدالله بن زید در رویاء و یا بین خواب و بیداری فرشته­ای را دید که به او اذان و اقامه را یاد داد. سپس او این جریان را به پیامبر(ص) بازگو کرد و ایشان دستور دادند تا بلال آن را فرابگیرد و برای اعلام وقت نماز بگوید.[3]


با این حال این همان حدیثی است که در سیره حلبیه از کتب اهل­سنت توسط محمد بن حنفیه(ره) و کتاب المستدرک علی الصحیحین به نقل از امام حسن مجتبی(ع) تکذیب شده است.[4] امام حسن(ع) فرمودند: اذان برتر از این حرفهاست. جبرئیل در آسمان اذان را دو مرتبه و اقامه را یک مرتبه می­گفت و پیامبر(ص) می­آموخت.[5] متقی هندی در کنز العمال از زید بن علی(ع) از پدرانش(ع) از امیرالمومنین علی(ع) نقل می­کند که فرمودند: به رسول خدا(ص) در شب معراج اذان آموخته شد و نماز براو واجب گشت.[6]






برای مطاله ی کامل مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 23 فروردين 1397ساعت 8:52  توسط محرم صفر  | 

آیا تفاوت رمضان با دیگر ماه ها فقط در روزه گرفتن است؟

حجت الاسلام محسن ادیب بهروز، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه موضوع مقدمات و آمادگی های لازم برای ورود به ماه مبارک رمضان به خبرنگار معارف خبرگزاری شبستان گفت: « مقدمات حداقلی» بر اساس مستندات کتب ادعیه و منتسب به کلام معصوم این است که انسان می تواند برای آمادگی، روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و قصد او نیز اجازه گرفتن برای ورود به رمضان باشد.

چرا که روزه مرا با خدا مرتبط می کند و وقتی در غیر ماه مبارک با خدا ارتباط برقرار می کنم مانند آن است که پشت درب الهی منتظر اجازه هستم. مثل زمان حج که حاجی در عرفات می ماند و مشغول عبادت می شود تا اجازه ورود به حرم الهی را پیدا کند.

وی افزود: علاوه بر روزه آخر شعبان، دعاهای وارد شده را نیز می خوانم. چون مضمون این دعاها آن است که ما می خواهیم ورود به ماه مبارک رمضان را با اجازه و با خودآگاهی همراه کنیم و این بسیار متفاوت است با کسی که شب اول رمضان به صورت اجباری و به شکل قهری آماده روزه می شود و می گوید چون اجبار است روزه می گیرم! قطعا این نوع روزه گرفتن آثار متفاوتی خواهد داشت.

اما وقتی کسی روز آخر شعبان را روزه گرفته و شب نیز به دعا و مناجات نشسته، نتیجه این دو عمل، اجازه گرفتن برای ورود به مهمانی است و نوعی خودآگاهی به دنبال دارد که انسان می فهمد در حال ورود به ماه خاصی است که از جهت زمانی کاملا با سایر ماه ها متفاوت است و این تفاوت تنها در «زمان» و «روزه گرفتن» نیست. بلکه این تفاوت از صفر تا بی نهایت است. یعنی در همه امور مشاهده می شود؛ در گردش نظام هستی، در ارتباط اولیای الهی با یکدیگر و حتی در ارتباط مخلوق با خالق، یعنی تفاوت های فراگیر به وجود می آید.

این مدرس حوزه و دانشگاه تصریح کرد: ما عضو و جزء کوچکی از این نظام هستیم که احساس می کنیم چون ماه تغییر کرده باید روزه بگیریم اما با ورود به ماه مبارک رمضان متوجه می شویم که روزه گرفتن تنها عضویی از یک پازل است که قطعات دیگر نیز باید در کنار این روزه قرار بگیرد تا من بتوانم به یک مجموعه از آثار برسم.

لذا ما می بینیم که مرحوم امام خمینی (ره) به عنوان رهبر یک نظام جهانی ماه رمضان را به شکل کلی تعطیل می کردند. این پیام های بسیار مهمی به دنبال دارد یعنی امام در ماه رمضان تنها به موارد اضطراری که در نظام پیش می آمد رسیدگی می کردند چون می خواستند از این زمان نهایت استفاده را داشته باشند.




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه 16 فروردين 1397ساعت 8:53  توسط محرم صفر  | 

 
ساخت وبلاگ رایگان تور روسیه بلیط هواپیما بلیط هواپیما تدریس خصوصی زبان انگلیسی هوشمند سازی ساختمان خانه هوشمند
بستن تبلیغات [X]